Θεωρία, Ερωτήσεις Ανάπτυξης, Quiz & Ασκήσεις
Κάθε γλώσσα προγραμματισμού σχεδιάζεται για συγκεκριμένο σκοπό, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση σε ορισμένα χαρακτηριστικά σε βάρος βέβαια κάποιων άλλων. Δεν υπάρχει καλύτερη γλώσσα προγραμματισμού, απλά υπάρχει γλώσσα καταλληλότερη για την ανάπτυξη συγκεκριμένου τύπου εφαρμογών.
Οι γλώσσες προγραμματισμού περιέχουν πολλές πληροφορίες που σχετίζονται με τεχνικά θέματα. Αυτά τα χαρακτηριστικά αλλάζουν αρκετά συχνά, όπως η γλώσσα εξελίσσεται και εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τον εξοπλισμό και το λειτουργικό σύστημα. Οι νεότερες εκδόσεις των γλωσσών συνήθως διαθέτουν πλουσιότερο ρεπερτόριο εντολών και άλλων δυνατοτήτων, χωρίς όμως να προσθέτουν οτιδήποτε στην εκμάθηση της δημιουργίας σωστών προγραμμάτων.
Σχεδόν όλες οι γλώσσες προγραμματισμού έχουν κοινά χαρακτηριστικά, επεξεργάζονται κατά κανόνα τους ίδιους τύπους δεδομένων, υποστηρίζουν τις ίδιες βασικές δομές και έχουν παρόμοιες εντολές.
Το αλφάβητο της ΓΛΩΣΣΑΣ αποτελείται από τα γράμματα του ελληνικού και του λατινικού αλφαβήτου, τα ψηφία, καθώς και από ειδικά σύμβολα, που χρησιμοποιούνται για προκαθορισμένες ενέργειες.
Συγκεκριμένα:
Οι τύποι δεδομένων που υποστηρίζει η ΓΛΩΣΣΑ είναι οι αριθμητικοί, που περιλαμβάνουν τους ακέραιους και τους πραγματικούς αριθμούς, οι χαρακτήρες και τέλος οι λογικοί.
Ο τύπος αυτός περιλαμβάνει τους ακέραιους που είναι γνωστοί από τα μαθηματικά. Οι ακέραιοι μπορούν να είναι θετικοί, αρνητικοί ή μηδέν. Παραδείγματα: 1, 3409, 0, –25.
Ο τύπος αυτός περιλαμβάνει τους πραγματικούς αριθμούς. Οι αριθμοί 3.14159, 2.71828, –112.45, 0.45 είναι πραγματικοί αριθμοί. Και οι πραγματικοί αριθμοί μπορούν να είναι θετικοί, αρνητικοί ή μηδέν.
Ο τύπος αυτός αναφέρεται τόσο σε ένα χαρακτήρα όσο και σε μια σειρά χαρακτήρων. Τα δεδομένα αυτού του τύπου μπορούν να περιέχουν οποιονδήποτε χαρακτήρα παράγεται από το πληκτρολόγιο. Παραδείγματα: 'Κ', 'Κώστας', 'σήμερα είναι Τετάρτη'.
Αυτός ο τύπος δέχεται μόνο δύο τιμές: ΑΛΗΘΗΣ και ΨΕΥΔΗΣ. Οι τιμές αντιπροσωπεύουν αληθείς ή ψευδείς προτάσεις.
Κάθε πρόγραμμα, καθώς και τα δεδομένα που χρησιμοποιεί (συμβολικές σταθερές και μεταβλητές), έχουν ένα όνομα, με το οποίο αναφερόμαστε σε αυτά.
Κανόνες ονοματολογίας:
_.Τελεστές (operators) είναι τα γνωστά σύμβολα με τα οποία γίνονται οι πράξεις.
^ (1η προτεραιότητα) — ύψωση σε δύναμη*, /, MOD, DIV (2η προτεραιότητα)+, – (3η προτεραιότητα)Ο τελεστής DIV χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό του πηλίκου μιας διαίρεσης ακεραίων, ενώ ο τελεστής MOD για το υπόλοιπο. Π.χ. 7 DIV 2 = 3 και 7 MOD 2 = 1.
Πράξεις με την ίδια προτεραιότητα εκτελούνται από αριστερά προς τα δεξιά. Για να προηγηθούν πράξεις χαμηλότερης προτεραιότητας χρησιμοποιούνται παρενθέσεις.
>, <, >=, <=, =, <>ΟΧΙ (άρνηση), ΚΑΙ (σύζευξη), Η (διάζευξη)
Προτεραιότητα λογικών τελεστών: ΟΧΙ → ΚΑΙ → Η
| Συνάρτηση | Περιγραφή |
|---|---|
ΗΜ(Χ) | Ημίτονο του Χ |
ΣΥΝ(Χ) | Συνημίτονο του Χ |
ΕΦ(Χ) | Εφαπτομένη του Χ |
Τ_Ρ(Χ) | Τετραγωνική ρίζα του Χ |
ΛΟΓ(Χ) | Φυσικός λογάριθμος του Χ |
Ε(Χ) | Υπολογισμός του ex |
Α_Μ(Χ) | Ακέραιο μέρος του Χ |
Α_Τ(Χ) | Απόλυτη τιμή του Χ |
Όταν μια τιμή προκύπτει από υπολογισμό, τότε αναφερόμαστε σε εκφράσεις (expressions). Για τη σύνταξη μιας αριθμητικής έκφρασης χρησιμοποιούνται αριθμητικές σταθερές, μεταβλητές, συναρτήσεις, αριθμητικοί τελεστές και παρενθέσεις. Οι αριθμητικές εκφράσεις υλοποιούν απλές ή σύνθετες μαθηματικές πράξεις.
Κάθε έκφραση παριστάνει μια συγκεκριμένη αριθμητική τιμή, η οποία βρίσκεται μετά την εκτέλεση των πράξεων. Γι' αυτό είναι απαραίτητο όλες οι μεταβλητές που εμφανίζονται σε μια έκφραση να έχουν οριστεί προηγουμένως, δηλαδή να έχουν κάποια τιμή.
Σύνταξη:
Όνομα_Μεταβλητής ← έκφραση
Παραδείγματα:
Α ← 132
ΜΗΝΑΣ ← 'Ιανουάριος'
ΕΜΒΑΔΟΝ ← Α * Β
Λειτουργία: Υπολογίζεται η τιμή της έκφρασης στη δεξιά πλευρά και εκχωρείται η τιμή αυτή στη μεταβλητή που αναφέρεται στην αριστερή πλευρά.
Για την εισαγωγή δεδομένων από το πληκτρολόγιο χρησιμοποιούμε την εντολή ΔΙΑΒΑΣΕ.
Σύνταξη:
ΔΙΑΒΑΣΕ λίστα_μεταβλητών
Παράδειγμα:
ΔΙΑΒΑΣΕ Α, Β
Η εντολή ΔΙΑΒΑΣΕ ακολουθείται πάντοτε από ένα ή περισσότερα ονόματα μεταβλητών. Αν υπάρχουν περισσότερες από μία μεταβλητές, τότε χωρίζονται με κόμμα. Κατά την εκτέλεση του προγράμματος η εντολή διακόπτει την εκτέλεσή του και το πρόγραμμα περιμένει την εισαγωγή από το πληκτρολόγιο τιμών, που θα εκχωρηθούν στις μεταβλητές. Μετά την ολοκλήρωση της εντολής, η εκτέλεση συνεχίζεται με την επόμενη εντολή.
Για την εμφάνιση αποτελεσμάτων χρησιμοποιούμε την εντολή ΓΡΑΨΕ.
Σύνταξη:
ΓΡΑΨΕ λίστα_στοιχείων
Παράδειγμα:
ΓΡΑΨΕ 'Η τιμή είναι', Χ
Η εντολή ΓΡΑΨΕ έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση τιμών στη μονάδα εξόδου. Συσκευή εξόδου μπορεί να είναι η οθόνη, ο εκτυπωτής, η βοηθητική μνήμη ή γενικά οποιαδήποτε συσκευή εξόδου έχει οριστεί στο πρόγραμμα (εμείς θεωρούμε ως συσκευή εξόδου συνήθως την οθόνη).
Η λίστα στοιχείων μπορεί να περιέχει σταθερές τιμές και ονόματα μεταβλητών. Όταν κάποιο όνομα μεταβλητής περιέχεται στη λίστα, τότε αρχικά ανακτάται η τιμή της και στη συνέχεια η τιμή εμφανίζεται στην οθόνη.
Η χρήση της εντολής ΓΡΑΨΕ είναι κυρίως η εμφάνιση μηνυμάτων από τον υπολογιστή, καθώς και αποτελεσμάτων που περιέχονται στις μεταβλητές.
Εμφάνισε (ως συσκευή εξόδου η οθόνη) και Εκτύπωσε (ως συσκευή εξόδου ο εκτυπωτής).
Μια μεταβλητή μπορεί να πάρει τιμές ΜΟΝΟ με δύο τρόπους:
ΔΙΑΒΑΣΕ από το χρήστηΗ πρώτη εντολή κάθε προγράμματος είναι υποχρεωτικά η επικεφαλίδα του προγράμματος, η οποία είναι η λέξη ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ακολουθούμενη από το όνομα του προγράμματος. Το τελευταίο πρέπει να υπακούει στους κανόνες δημιουργίας ονομάτων της ΓΛΩΣΣΑΣ.
Στη συνέχεια ακολουθεί το τμήμα δήλωσης των σταθερών του προγράμματος, αν βέβαια το πρόγραμμά μας χρησιμοποιεί σταθερές.
Αμέσως μετά είναι το τμήμα δήλωσης μεταβλητών, όπου δηλώνονται υποχρεωτικά τα ονόματα όλων των μεταβλητών καθώς και ο τύπος τους.
Ακολουθεί το κύριο μέρος του προγράμματος, που περιλαμβάνει όλες τις εκτελέσιμες εντολές. Οι εντολές αυτές περιλαμβάνονται υποχρεωτικά ανάμεσα στις λέξεις ΑΡΧΗ και ΤΕΛΟΣ_ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ.
Τέλος, αν το πρόγραμμα χρησιμοποιεί διαδικασίες ή συναρτήσεις, αυτές γράφονται μετά το ΤΕΛΟΣ_ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ.
Παρατηρήσεις:
&.!, σημαίνει ότι αυτή η γραμμή περιέχει σχόλια και όχι εκτελέσιμες εντολές.Γενική Δομή Προγράμματος:
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Όνομα_Προγράμματος
! Τμήμα δήλωσης σταθερών (προαιρετικό)
ΣΤΑΘΕΡΕΣ
...
! Τμήμα δήλωσης μεταβλητών
ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ
...
! Κύριο μέρος
ΑΡΧΗ
...
ΤΕΛΟΣ_ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ
Το αλφάβητο της ΓΛΩΣΣΑΣ αποτελείται από τα γράμματα του ελληνικού και του λατινικού αλφαβήτου, τα ψηφία, καθώς και από ειδικά σύμβολα, που χρησιμοποιούνται για προκαθορισμένες ενέργειες.
Συγκεκριμένα:
Οι τύποι δεδομένων που υποστηρίζει η ΓΛΩΣΣΑ είναι:
Κάθε πρόγραμμα, καθώς και τα δεδομένα που χρησιμοποιεί (συμβολικές σταθερές και μεταβλητές), έχουν ένα όνομα, με το οποίο αναφερόμαστε σε αυτά.
Κανόνες ονοματολογίας:
Μεταβλητές:
Τελεστές (operators) είναι τα γνωστά σύμβολα με τα οποία γίνονται οι πράξεις.
Είδη τελεστών βάσει προτεραιότητας:
^ (1η προτεραιότητα)*, /, MOD, DIV (2η προτεραιότητα)+, – (3η προτεραιότητα)Ο τελεστής DIV χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό του πηλίκου μιας διαίρεσης ακεραίων, ενώ ο τελεστής MOD για το υπόλοιπο. Π.χ. 7 DIV 2 = 3 και 7 MOD 2 = 1.
Πράξεις με την ίδια προτεραιότητα εκτελούνται από αριστερά προς τα δεξιά. Για να προηγηθούν πράξεις χαμηλότερης προτεραιότητας χρησιμοποιούνται παρενθέσεις.
Οι έτοιμες συναρτήσεις της ΓΛΩΣΣΑΣ είναι:
ΗΜ(Χ) — Ημίτονο του ΧΣΥΝ(Χ) — Συνημίτονο του ΧΕΦ(Χ) — Εφαπτομένη του ΧΤ_Ρ(Χ) — Τετραγωνική ρίζα του ΧΛΟΓ(Χ) — Φυσικός λογάριθμος του ΧΕ(Χ) — Υπολογισμός του exΑ_Μ(Χ) — Ακέραιο μέρος του ΧΑ_Τ(Χ) — Απόλυτη τιμή του ΧΌταν μια τιμή προκύπτει από υπολογισμό, τότε αναφερόμαστε σε εκφράσεις (expressions). Για τη σύνταξη μιας αριθμητικής έκφρασης χρησιμοποιούνται αριθμητικές σταθερές, μεταβλητές, συναρτήσεις, αριθμητικοί τελεστές και παρενθέσεις. Οι αριθμητικές εκφράσεις υλοποιούν απλές ή σύνθετες μαθηματικές πράξεις.
Κάθε έκφραση παριστάνει μια συγκεκριμένη αριθμητική τιμή, η οποία βρίσκεται μετά την εκτέλεση των πράξεων. Γι' αυτό είναι απαραίτητο όλες οι μεταβλητές που εμφανίζονται σε μια έκφραση να έχουν οριστεί προηγουμένως, δηλαδή να έχουν κάποια τιμή.
Σύνταξη:
Όνομα_Μεταβλητής ← έκφραση
Παραδείγματα:
Α ← 132
ΜΗΝΑΣ ← 'Ιανουάριος'
ΕΜΒΑΔΟΝ ← Α * Β
Λειτουργία: Υπολογίζεται η τιμή της έκφρασης στη δεξιά πλευρά και εκχωρείται η τιμή αυτή στη μεταβλητή που αναφέρεται στην αριστερή πλευρά.
Μια εντολή εκχώρησης σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως εξίσωση. Στην εξίσωση το αριστερό μέλος ισούται με το δεξιό, ενώ στην εντολή εκχώρησης η τιμή του δεξιού μέλους εκχωρείται, μεταβιβάζεται, αποδίδεται στη μεταβλητή του αριστερού μέλους.
Εντολή Εισόδου: ΔΙΑΒΑΣΕ
Για την εισαγωγή δεδομένων από το πληκτρολόγιο χρησιμοποιούμε την εντολή ΔΙΑΒΑΣΕ.
Σύνταξη: ΔΙΑΒΑΣΕ λίστα_μεταβλητών
Παράδειγμα: ΔΙΑΒΑΣΕ Α, Β
Η εντολή ΔΙΑΒΑΣΕ ακολουθείται πάντοτε από ένα ή περισσότερα ονόματα μεταβλητών. Αν υπάρχουν περισσότερες από μία μεταβλητές, τότε χωρίζονται με κόμμα. Κατά την εκτέλεση του προγράμματος η εντολή διακόπτει την εκτέλεσή του και το πρόγραμμα περιμένει την εισαγωγή από το πληκτρολόγιο τιμών, που θα εκχωρηθούν στις μεταβλητές. Μετά την ολοκλήρωση της εντολής η εκτέλεση συνεχίζεται με την επόμενη εντολή.
Εντολή Εξόδου: ΓΡΑΨΕ
Για την εμφάνιση αποτελεσμάτων χρησιμοποιούμε την εντολή ΓΡΑΨΕ.
Σύνταξη: ΓΡΑΨΕ λίστα_στοιχείων
Παράδειγμα: ΓΡΑΨΕ 'Η τιμή είναι', Χ
Η εντολή ΓΡΑΨΕ έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση τιμών στη μονάδα εξόδου (συνήθως την οθόνη). Η λίστα στοιχείων μπορεί να περιέχει σταθερές τιμές και ονόματα μεταβλητών. Όταν κάποιο όνομα μεταβλητής περιέχεται στη λίστα, τότε αρχικά ανακτάται η τιμή της και στη συνέχεια εμφανίζεται.
Στην κωδικοποίηση αλγόριθμου οι αντίστοιχες εντολές εμφάνισης είναι: Εμφάνισε (οθόνη) και Εκτύπωσε (εκτυπωτής).
Τρόποι απόδοσης τιμής σε μεταβλητή:
Η πρώτη εντολή κάθε προγράμματος είναι υποχρεωτικά η επικεφαλίδα του προγράμματος, η οποία είναι η λέξη ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ακολουθούμενη από το όνομα του προγράμματος. Το τελευταίο πρέπει να υπακούει στους κανόνες δημιουργίας ονομάτων της ΓΛΩΣΣΑΣ.
Στη συνέχεια ακολουθεί το τμήμα δήλωσης των σταθερών του προγράμματος, αν βέβαια το πρόγραμμά μας χρησιμοποιεί σταθερές.
Αμέσως μετά είναι το τμήμα δήλωσης μεταβλητών, όπου δηλώνονται υποχρεωτικά τα ονόματα όλων των μεταβλητών καθώς και ο τύπος τους.
Ακολουθεί το κύριο μέρος του προγράμματος, που περιλαμβάνει όλες τις εκτελέσιμες εντολές. Οι εντολές αυτές περιλαμβάνονται υποχρεωτικά ανάμεσα στις λέξεις ΑΡΧΗ και ΤΕΛΟΣ_ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ.
Τέλος, αν το πρόγραμμα χρησιμοποιεί διαδικασίες ή συναρτήσεις, αυτές γράφονται μετά το ΤΕΛΟΣ_ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ.
Παρατηρήσεις:
1. Ποιος από τους παρακάτω είναι έγκυρο όνομα μεταβλητής στη ΓΛΩΣΣΑ;
2. Ποιος τύπος δεδομένων δέχεται μόνο τις τιμές ΑΛΗΘΗΣ και ΨΕΥΔΗΣ;
3. Τι αποτέλεσμα δίνει η έκφραση 7 DIV 2;
4. Ποια είναι η σωστή σειρά προτεραιότητας των αριθμητικών τελεστών;
5. Ποια συνάρτηση υπολογίζει το ακέραιο μέρος ενός αριθμού;
6. Πώς πρέπει να γράφονται οι τιμές τύπου χαρακτήρα;
7. Ποια εντολή χρησιμοποιείται για την εισαγωγή δεδομένων από το πληκτρολόγιο;
8. Σε ποια εντολή περιλαμβάνονται υποχρεωτικά όλες οι εκτελέσιμες εντολές ενός προγράμματος;
9. Πόσοι τρόποι υπάρχουν για να πάρει τιμή μια μεταβλητή;
10. Τι σημαίνει αν ο πρώτος χαρακτήρας μιας γραμμής είναι το θαυμαστικό (!);
Σκορ: 0 / 10
Συμπλήρωσε τα κενά με τις κατάλληλες λέξεις:
«Οι τύποι δεδομένων που υποστηρίζει η ΓΛΩΣΣΑ είναι οι ___________, που περιλαμβάνουν τους ___________ και τους ___________ αριθμούς, οι ___________ και τέλος οι ___________.»
Λύση: αριθμητικοί, ακέραιους, πραγματικούς, χαρακτήρες, λογικοί.
Αντιστοίχισε τους τελεστές της Στήλης Α με τη λειτουργία της Στήλης Β:
| Στήλη Α | Στήλη Β |
|---|---|
| 1. DIV | α. Ύψωση σε δύναμη |
| 2. MOD | β. Υπόλοιπο ακέραιας διαίρεσης |
| 3. ^ | γ. Πηλίκο ακέραιας διαίρεσης |
| 4. <> | δ. Άνισο |
Λύση:
Χαρακτήρισε τις παρακάτω προτάσεις ως Σωστό (Σ) ή Λάθος (Λ):
Λύση:
Αντιστοίχισε τις συναρτήσεις με το αποτέλεσμά τους:
| Συνάρτηση | Αποτέλεσμα |
|---|---|
| 1. Α_Τ(-5.3) | α. 5.3 |
| 2. Α_Μ(5.3) | β. 5 |
| 3. Τ_Ρ(16) | γ. 4 |
| 4. ΗΜ(0) | δ. 0 |
Λύση:
Συμπλήρωσε τα κενά στη δομή ενός προγράμματος ΓΛΩΣΣΑΣ:
___________ Υπολογισμός
! Δήλωση μεταβλητών
___________
Α: ___________
Β: ___________
Γ: ___________
___________
ΔΙΑΒΑΣΕ Α, Β
Γ ← Α + Β
___________ 'Το άθροισμα είναι', Γ
___________
Λύση:
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Υπολογισμός
! Δήλωση μεταβλητών
ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ
Α: ΑΚΕΡΑΙΑ
Β: ΑΚΕΡΑΙΑ
Γ: ΑΚΕΡΑΙΑ
ΑΡΧΗ
ΔΙΑΒΑΣΕ Α, Β
Γ ← Α + Β
ΓΡΑΨΕ 'Το άθροισμα είναι', Γ
ΤΕΛΟΣ_ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ